2a1. Kometen bestaan al sinds het begin van ons universum en er komen nooit nieuwe kometen bij. Bovendien kunnen kometen nooit ouder worden dan 100.000 jaar vanwege het verval dat zij ondergaan. De meeste huidige kometen zijn 10.000 jaar oud. Conclusie: het universum kan onmogelijk 5 miljard jaar oud zijn. Evolutionisten geloven om dit dillemma te omzeilen in hypothetische en nog-niet-ontdekte oort-wolken achter Pluto waar de kometen vandaan zouden komen, enkel om maar niet in een jong universum te hoeven geloven.
Ort wolk is in 1992 gevonden...een mooi voorbeeld over hoe een kloppende hypothese bewezen wordt, het is dan ook heel tekenend dat dit nog altijd als argument wordt aangedragen;
http://www.solarviews.com/eng/kuiper.htm
In Juni 2000 waren er meer dan 250 objecten in the Kuiper Belt direct geobserveerd. (Buie 2000)
Bovendien, als er geen bron voor nieuwe kometen zou zijn, zouden alle kometen dezelfde leeftijd. En dat is niet zo. Sommige zijn jong en hebben veel gassen, andere zijn weinig meer dan hopen grind.
2a2. De zwaartekrachtswerking tussen aarde en maan zorgt ervoor dat de maan ieder jaar ongeveer 4 centimeter van de aarde afdrijft'. Logischerwijs was de snelheid vroeger nog veel hoger, omdat de afstand toen nog kleiner was. Dit proces kan teruggerekend 4,5 miljard jaar aan de gang zijn, omdat we onze maan dan al kwijt zouden zijn. De uiterste limiet is 1,4 miljard jaar veel te kort voor evolutie.
Om te beginnen is 1,4 miljard jaar het minimum van de limiet (Stacey, 1977, pagina 102-103), ten tweede is 1,4 miljard jaar te lang voor het creationisme sprookje. Maar natuurlijk het allerbelangrijkste; je kunt de leeftijd van een kind niet bepalen door de leeftijd van de pukkel op zijn gezicht. De maan is zo'n 1,4 miljard jaar geleden van de aarde afgeslagen door een inslag, maar dit zegt niets over de leeftijd van de aarde.
2a3. De zon gaat steeds heviger schijnen omdat ze haar nucleaire brandstoffen opbrandt. Miljarden jaren geleden zou de zon daardoor veel minder sterk geschenen hebben. Toch ontstond volgens evolutie het leven 3,8 miljard jaar geleden in een warmere atmosfeer. Destijds zou de zon 25% minder sterk hebben geschenen, waardoor de aarde bevroren zou zijn geweest. Dit maakt evolutie onmogelijk. De faint young sun paradox', zoals astronomen het dilemma noemen, is echter geen paradox als we geloven dat het universum jonger is.
Op deze manier klinkt de 'faint sun paradox' als heel wat, maar als je Stefan-Boltzmann's wet erbij neemt (ieder natuurkunde boek) dan kom je erachter dat dit maar 7% temperatuur daling betekend. De temperatuur van de aarde is een complex systeem, maar komt neer op input - output. De input is dus 7% lager, maar de output wordt mede bepaald door de CO2 gehaltes...en die waren vroeger hoger.
Sowieso gaan de meeste abiogenesis modellen tegenwoordig uit van onderwater vulkanische activiteiten als energie bron. (Chyba 1998, Fortey (1997))
2a4. De rotatiesnelheid van sterren in de Melkweg is zo snel, dat men berekend heeft dat als het zonnestelsel slechts een paar honderd miljoen jaar oud zou zijn, het de spiraalvorm kwijt geraakt zou moeten zijn en een ongeordende massa sterren zou zijn geworden. Evolutionisten geloven dat de Melkweg al 10 miljard jaar oud is, wat gewoon onmogelijk kan. Dit noemen zij het
winding-up dillema', wat overigens helemaal geen dilemma zou zijn als zij zouden aannemen dat de Melkweg jonger is.
Evolutionisten (die natuurlijk helemaal niet bestaan, maar dat is een meta-discussie :) noemen dit helemaal geen dilemma....Zover ik weet is het argument ook dat de snelheden verschillen, anders zie ik het argument niet? Maar, omdat ik dit eerlijk gekopieerd heb zal ik de quote niet aanpassen.
Verder is er gewoonweg te weinig bekend over het fenomeen spiraal vorming van sterrenstelsels om te kunnen concluderen dat de Melkweg maar een paar honderd miljoen jaar oud kan zijn. Niet dat deze leeftijd de creationist iets helpt, maar het is hun claim...
Om het allemaal nog erger te maken is in 2005 door de Spitzer Space Telescope aangetoond dat de Melkweg een balkspiraal is en geen gewone spiraal. De centrale balk heeft een vermoedelijke diameter van 27.000 lichtjaar, en loopt dwars door het centrum van de Melkweg met een hoek van 44 graden ten opzichte van de positie van de zon. De zon bevindt zich op ongeveer 26.000 lichtjaar van de kern. De vijf spiraalarmen van de Melkweg beginnen in deze centrale balk. Deze armen zijn zeer veranderlijke structuren. Doordat de armen vooral zichtbaar zijn als gevolg van het licht van kortlevende superreuzen, veranderen de armen continu van plaats en samenstelling. Over een paar miljoen jaar ziet de spiraalstructuur er al heel anders uit, in tegenstelling tot de centrale bult en de halo, die redelijk standvastig zijn. Hoe je hieruit een leeftijd kunt afleiden is beyond me. De wetenschappelijke consensus staat nog altijd op 13,6 miljard jaar.
2a5. Saturnus moet volgens evolutiegedachte 4,5 miljard jaar oud zijn. Saturnus móet zijn ringen hebben sinds het zonnestelsel is geformeerd, want de ringen kunnen niet na die tijd zijn ontstaan. Toch bewijzen de ringen zelf dat ze niet ouder dan 100 miljoen jaar oud kunnen zijn! Er is maar één mogelijkheid: ons zonnestelsel is véél jonger dan evolutionisten hopen. Jonger dan 100 miljoen jaar, wat evolutie onmogelijk maakt.
Ook hier geldt dat je de leeftijd van het kind niet kunt bepalen door de leeftijd van zijn pukkel. De stelling dat de ringen sinds het begin bestaan moeten hebben maakt het niet waar. Er zijn momenteel 3 theorieën over het ontstaan van de ringen waarvan 1 deze vereiste heeft.
Alles wat binnen de Roche limiet van Jupiter komt (of kwam) wordt verpulverd en wordt ringen. Aangezien Jupiter de grootste Roche limiet heeft van onze planeten is het toch heel waarschijnlijk dat Jupiter een maan (o.i.d) heeft verorberd.
2a6. In de delen van het universum die wij kunnen observeren, vinden we slechts genoeg gas en stofresten voor 200 supernova's. Dat brengt de leeftijd van het universum op een maximum van 7000 jaar.
Dit komt van Davies af, en het gekke is dat volgens zijn eigen methodology en het aantal supernova's dat zichtbaar is in onze sterrenstelsel (225 from Green (2000)) je een waarde van 11,970 jaar krijgt, en niet 7,000 jaar. Dit is bovendien de laagst mogelijke waarde.
Het geschatte totaal aantal supernova's ligt ondertussen rond de 1000 (e.g. Minkowski 1964; Caswell 1970; Li et al. 1991) en kom je dus nog veel, veel hoger uit.
2a7.Astronomen weten dat ethaan de atmosfeer van Titanus binnenkomt als vloeibare stof, en daarna de atmosfeer niet meer uit kan. Daarom verwachtten zij hele meren of zelfs oceanen van ethaan te vinden op het oppervlak van Titanus. Echter, in 2005 landde de Huygens-sonde op Titanus en schoot daar vele foto's en deed er vele metingen. Wat bleek: de sonde landde op droog oppervlak, en er waren geen grote hoeveelheden ethaan. Zeker geen meren of oceanen. Dit toont aan dat Titanus nog helemaal geen miljarden jaren bestaat.
Het is waar dat de verwachting was om meren van methaan te vinden, en dat was niet het geval. Niet veel later is de methaan-cyclus van Titanus helemaal uitgewerkt. Methaan wordt wel 'verloren' door Titanus, alleen niet direct (Titan's methane cycle,Atreya, Sushil K.; Adams, Elena Y.; Niemann, Hasso B.; Demick-Montelara, Jaime E.; Owen, Tobias C.; Fulchignoni, Marcello; Ferri, Francesca; Wilson, Eric H., hoofdstuk 2, 2006). Dit verlies gaat via de stratosfeer middels photochemie en via de troposfeer middels de methalogische cyclus. Dit staat volledig uitgewerkt in het peer-reviewed paper, als je hier dus meer van wilt weten raad ik aan deze te bestellen op bijvoorbeeld sciencedirect.
2a8. De zon krimpt met 0,1% per eeuw. Dit maakt evolutie onmogelijk. Uit berekeningen blijkt dat 100.000 jaar geleden de zon al tweemaal zo groot zou zijn als nu, wat leven onmogelijk maakt. 20 miljoen jaar geleden zou de zon zelfs de aarde geraakt hebben! Hieruit blijkt duidelijk dat zowel zon als aarde niet ouder kunnen zijn dat maximaal 100.000 jaar.
Dit is een oude aanname die door nauwkeurigere meet technieken al lang weerlegd is. (Brown & Christensen-Dalsgaard (1998); Brown & Christensen-Dalsgaard (1998)). De waardes van Allen (1973), die dit fenomeen opbracht, vergelijkend met de huidige studies geeft de conclusie dat de zon sindsdien is gestopt met krimpen...of misschien was het wel helemaal nooit het geval.
2a9. Dat planeten een magnetisch veld hebben is goed mogelijk als zij jong zijn en veel moeilijker te verklaren als zij zeer oud zijn. Daarom hebben evolutionisten de dynamo-theorie ontwikkeld; de enige mogelijkheid waarop planeten 4,5 miljard jaar oud kunnen zijn zonder hun magnetisch veld verloren te hebben. Mercurius kan alleen miljarden jaren oud zijn én nog een magnetisch veld hebben als de kern vloeibaar en gesmolten is. Toch zou de planeet in de miljarden jaren bevroren moeten zijn vanwege zijn kleine formaat. Ook voor veel andere planeten blijkt de dynamotheorie niet te werken. Als de planeten echter jong zijn, is het heel aannemelijk dat zij een werkend magnetisch veld hebben.
Van het aardmagnetisch veld is bekend dat in intensiteit gevarieerd (Gee et al.. 2000) en dat de polariteit talloze malen in de geschiedenis van de aarde is omgekeerd. Dit is volledig in overeenstemming met de conventionele modellen (Glatzmaier en Roberts 1995) en geofysische gegevens (Song en Richards 1996) van het binnenste van de aarde. Metingen van het magnetisch veld richting en intensiteit tonen weinig of geen verandering tussen 1590 en 1840; de variatie die in het magnetisch veld is is relatief recent, wat waarschijnlijk aangeeft dat het veld weer van polariteit aan het omkeren is (Gubbins et al., 2006)..
TG Barnes (1973) heeft zijn idee gebaseerd op een verouderd model van het binnenste van de aarde. Hij beschouwde het als een bolvormige geleider (de aardkern) die een eenvoudige verval van een elektrische stroom heeft. Echter, het bewijs steunt het Elsasser dynamo model, waarin het magnetische veld wordt veroorzaakt door een dynamo. Vaak wordt Barnes Cowling aangehaald om te proberen Elsasser in diskrediet te brengen, maar Cowling stelling is in overeenstemming met de dynamo aarde. *1
Barnes meet alleen de dipool component van het totale magnetisch veld, maar het dipool veld is niet de maat voor de totale veldsterkte. Het dipool veld kan variëren, maar het totale magnetische veldsterkte blijft ongewijzigd.
*1 Cowling stelling bewijst dat een axiaal symmetrische gebied niet kan worden gehandhaafd door middel van een zelfvoorzienende dynamo door een axiaal symmetrische stroom. Echter is deze stelling beperkt tot bijzondere gevallen. Een symmetrische veld kan worden gegenereerd, bijvoorbeeld door niet-uniforme convectie (Cowling 1981).
Terug naar het creationisme overzicht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten